Podstawowy proces obróbki chemicznej naświetlonego papieru obejmuje:

• wywołanie
• płukanie lub płukanie w płynie przerywającym wywołanie
• utrwalanie
• płukanie

Podczas naświetlania w warstwie światłoczułej powstaje obraz utajony. Warstwa światłoczuła składa się (w typowym materiale fotograficznym) z cząsteczek bromku srebra zawieszonych w żelatynie (która w dalszej obróbce umożliwia oddziaływanie wywoływacza i utrwalacza na cząsteczki bromku srebra bez przemieszczania ich). Powstanie obrazu utajonego opisuje teoria Gurneya-Motta, według której proces ten odbywa się w następujących krokach:

• foton światła wybija elektron z Br^-, przy czym powstaje Br₀ i e^-.
• uwolniony elektron e^- wędruje poprzez kryształ AgBr aż trafi na tzw. defekt powierzchniowy (nadżerkę plamistą) - w postaci obecności Ag₂S. Tam także dyfunduje międzywęzłowy jon Ag⁺ gdzie w wyniku reakcji z elektronem powstaje Ag₀
• kolejny foton, uwalniając w strukturze bromku srebra wolny elektron umożliwia przekształcenie Ag₀ w Ag^-
• w wyniku dyfuzji międzywęzłowy jon Ag⁺ spotyka się z Ag^- i razem tworzy Ag₂
• proces powtarza się aż do utworzenia grupy atomów Ag_n, która uaktywnia pozostałe ziarna AgBr na późniejszy wpływ wywoływacza. Szacuje się, że do utworzenia aktywnego ziarna obrazu utajonego potrzeba ok 50 atomów Ag.

Wywołanie polega na zredukowaniu aktywnych ziaren obrazu utajnionego za pomocą łagodnego reduktora (wywoływacza) zawierającego siarczyn sodowy (Na₂SO₃) lub hydrochinon (p-dihydroksybenzen). W wyniku redukcji w miejscach uaktywnionych ziaren AgBr pojawia się czarne srebro metaliczne - jego ilość jest proporcjonalna do intensywności oświetlenia.

Utrwalenie usuwa z papieru nienaświetlone ziarna AgBr. W wyniku kąpieli materiału fotograficznego w tiosiarczanie sodu obraz zostaje utrwalony i znika ryzyko zaczernienia całego papieru pod wpływem światła. Podczas utrwalania papieru należy ściśle przestrzegać zaleceń producenta dotyczących wydajności roztworu (można stan utrwalacza kontrolować za pomocą takich środków jak Hypo-Check) oraz czasu utrwalania. Zarówno zbyt krótkie utrwalani jak i zbyt długie prowadzą do uzyskania odbitki nietrwałej. Również niedostateczne płukanie po utrwalaniu prowadzi do skrócenia życia naszego dzieła.

Źródła: